Ik vond de opbouw van de sessie heel fijn en als ik met mijn gedachten wegvloog naar de dagelijkse dingen, dan werd dat met elke aanslag weer weggetrild. Ik kwam er gewoon niet aan toe om te piekeren, de klanken hielden me echt hier.
Denk jij ook wel eens dat je één specifiek iemand nodig hebt om bepaalde gevoelens te ervaren, of om in een bepaalde staat van zijn te verkeren? Als dat zo is gaan er dit soort dingen door je hoofd: ‘alleen met hem kan ik mijn sprankelende zelf zijn’, ‘alleen als zij erbij is kan ik me rustig voelen’, ‘ik heb hem nodig om bij mijn hart te komen’.
