Tijdens de afgelopen challenge kreeg ik de volgende vraag van een deelnemer:

“Hoe weet ik dat ik ‘emotioneel niet beschikbaar’ niet verwar met het ‘introverte karakter’ van mijn partner? Als zijn gedrag vanuit zijn introverte karakter komt, dan zou er nog liefde voor mij kunnen zijn en is het dus de moeite waard om de relatie te redden. Maar als hij emotioneel afwezig is dan is hij wellicht al uit onze relatie vertrokken?”

Deze vraag komt vaker terug, ook in mijn praktijk, en kan verschillende vormen aannemen.

Is het egoïstisch van me als ik met mijn vriendinnen wil afspreken? Wat heb ik gedaan dat ik nu al drie dagen genegeerd word? Waarom eindigt elke ruzie ermee dat ik mijn excuses aanbied? In een relatie met iemand die narcistisch gedrag vertoont, voel je je vaak erg in de war. Klopt alles wel? En zo nee, wat klopt er dan precies niet? Als je codepentent gedrag vertoont, heb je de neiging om jezelf en wat je waarneemt ondergeschikt te maken aan anderen en wat zij zeggen of vinden. Het vormt een perfecte voedingsbodem voor narcistisch misbruik.

Als je in relatie bent met een emotioneel niet beschikbare partner, dan rakelt het contact bepaalde gevoelens in je op. Jullie interactie kan je pijnlijk raken in je gevoel van ‘niet goed genoeg zijn’ en ook al weet je dat het niet de taak van je partner is jou te bevestigen in je gevoel van eigenwaarde, toch probeer je die bevestiging telkens weer los te peuteren.

De pleasende medemens stel je je misschien voor als iemand die zich het vuur uit de sloffen loopt om het anderen naar de zin te maken: er worden driegangendiners bereid bij een eerste date, afwasjes gedaan in het huis van de date (we zijn een weekje verder) en qua tijdbesteding is het de ander die bepaald wat er wanneer gebeurt.
Maar er is ook een subtielere manier van pleasen waarbij je zo op het eerste gezicht helemaal niet je best doet.

Het is een match made in hell: wie codependent gedrag vertoont, voelt zich maar al te vaak aangetrokken tot een partner met narcistische trekken. Jullie liefdesverhaal ontvouwt zich volgens een vast stramien en eindigt er vaak mee dat je energetisch volledig leeggezogen aan de kant wordt gezet. Het is vervolgens aan jou om je lessen te leren uit deze angstaanjagende ervaring en jezelf uiteindelijk opnieuw vorm te geven. 

Je bent echt helemaal gek op je partner en snakt naar emotionele nabijheid. Maar als je je emoties toont, dan kan hij daar niet zoveel mee. Het liefst besteedt hij er geen aandacht aan en houdt hij alles ontspannen en gezellig. Je gaat steeds meer twijfelen en vraagt je af: is mijn verlangen naar steun en begrip gezond, of is het codependent gedrag?

‘Hoe ziet een gezonde relatie eruit?’ Dat was een van de vragen tijdens de challenge van januari. Want: als je je nog nooit in een gezonde relatie hebt bevonden, hoe herken je die dan? Ik heb een aantal zaken op een rij gezet, die wat mijn betreft duiden op een gezonde interactie tussen jou en je partner.

Schijnbaar uit het niets sta je opeens te schreeuwen, te huilen, of te stampvoeten. Je innerlijke Kind heeft de boel overgenomen! Gebeurt dit je regelmatig, zie dit dan als uitnodiging om de Liefdevolle Volwassene in jou verder te ontwikkelen.

Wat is het soms lastig om dicht bij jezelf te blijven. Zoveel wensen van anderen, zoveel eisen die de buitenwereld lijkt te stellen. Wie niet goed afgestemd is op zichzelf, kan een speelbal worden van de omstandigheden, van wat anderen vragen, van wat je denkt dat anderen willen. Langzaam maar zeker verdwijnt dan de ruimte voor wie jij bent. Totdat je je realiseert dat je je leven leidt in dienst van anderen, maar ten koste van jezelf.

Het nieuwe jaar is hier en dat betekent hoop. Hoop op verandering ten goede, zodat je voortaan gezonder in het leven en je relaties staat. Je hebt voornemens: vanaf nu ga ik…, vanaf nu ga ik niet meer… Dat geeft houvast, maar ergens ben je ook een beetje bang. Je vreest dat je het weer niet vol gaat houden en terugvalt in je oude patronen.