De controle proberen te houden, verteerd worden door wrok- en wraakgevoelens, muurvast zitten in je perfectionisme… Het zijn allemaal voorbeelden van secundaire codependency-patronen die jouw relaties met anderen negatief beïnvloeden. Hoe maak je jouw verbinding met anderen weer waarachtig en gezond?
Wie goed in verbinding staat met zichzelf, staat ook goed in verbinding met anderen. Ook als het eens moeilijk is in een relatie, ook als er eens een conflict optreedt in een vriendschap. Maar niet iedereen is zo in tune met zichzelf. Als je in je jeugd onvoldoende bent ondersteund in je basisbehoeften, merk je daar ook als volwassene de gevolgen van: de verschillende codependency-patronen die je als kind hebt ingezet, steken nog steeds de kop op. Een laag gevoel van eigenwaarde, zwakke grenzen en niet goed zorgen voor jezelf kunnen hier de uitingsvorm van zijn.
Als je eigen ouders niet het goede voorbeeld gaven, dan is het vaak moeilijk om als volwassene te weten hoe je voor je Innerlijke Kind zorgt. Misschien heb je wel een beeld bij de Innerlijke Moeder, maar niet bij de Innerlijke Vader, of juist andersom: je hebt geen idee wat de Liefdevolle Moeder zou doen voor haar kind, maar hebt wel voeling met de energie van de Liefdevolle Vader. En natuurlijk is het ook mogelijk dat je van geen van beide Goede Ouders een duidelijk beeld hebt.
Welke primaire codependency-patronen herken jij? Als mens staan we in verbinding met onszelf en met anderen, zonder die verbinding geen leven! Want hoe anders dan in de verbinding werd jij verwekt en opgevoed door je ouders? Hoe anders dan in verbinding met de mensen om je heen lever jij je bijdrage aan deze wereld?
Tijdens de afgelopen challenge ontving ik een interessante vraag van een van de deelnemers over het effect van Innerlijk Kindwerk op de band met je ouders. Ze vroeg: “Als je ‘alles’ van deze materie onder de knie hebt weet je dan ook hoe je met je levende ouders kan omgaan? Ik heb soms geen idee hoe de band met hen in te vullen. Nog steeds kan ik niet bij hen terecht over wat mij eigenlijk echt bezig houdt, we spreken bijna een andere taal…”
Wanneer is het tijd te vertrekken uit je relatie? Een ongemakkelijke, maar cruciale vraag, want er staat vaak veel op het spel: je innerlijke rust, je eigenwaarde, de verbinding met jezelf, je levensgeluk zelfs.
Je zag hem en voelde meteen: jullie hebben een zielsconnectie. En inderdaad is jullie band vanaf het begin diep en intens. Urenlange gesprekken, het gevoel thuis te komen, samensmelten en weten: dit is voor altijd, het zoeken is voorbij. Al die anderen waren slechts de weg om tot deze goddelijke en eeuwige verbintenis te komen. Je hebt de ware gevonden! En… dan maakt hij het uit. Hij is nog niet toe aan een relatie.
Soms zit je in een situatie waarin het lastig kiezen is: ga je voor jezelf of doe je wat het beste is voor je kind? Misschien zit je in een relatie waarbij er veel ruzie is tussen jou en je partner, maar wil je het gezin niet opbreken. Misschien wil jij liever niet terug naar je partner, maar denk je dat dit wel beter zou zijn voor jullie kinderen.
Je wilt graag vertrouwen op je intuïtie en een leven leiden dat in overeenstemming is met je ware zelf, maar regelmatig twijfel je: luister je wel echt naar je diepste stem of is het een kindpijn die tot je spreekt? Het kan soms knap lastig zijn de twee uit elkaar te houden en dat komt doordat ze allebei aanvoelen als Heel Erg Waar.
Het is je gelukt, je bent ontsnapt uit je relatie. Misschien hebt je zelf de knoop doorgehakt, misschien ben je aan de kant gezet, hoe dan ook: je bent weg uit de toxische omgeving waarin je was geworden tot een schim van jezelf door het narcistisch misbruik. Nu is het zaak ook de ongezonde dynamiek in jezelf voor eens en altijd te transformeren tot zelfliefde en compassievol onderscheidingsvermogen. Je staat voor de taak van het vergeven van jezelf en uiteindelijk ook de ander.
