Ook deze oud & nieuw viering zal waarschijnlijk anders zijn dan je hem graag had gezien. In kleiner gezelschap, misschien wel alleen, misschien ook zonder de persoon met wie je het liefst samen geweest was. Ben je rond de jaarwisseling alleen, omdat een feest niet door kan gaan vanwege de lockdown? Je weet dit vast al een tijdje, maar hebt de gedachte eraan steeds weggestopt. Jij redt je wel, is wat je jezelf en anderen hebt verteld.
Tja, deze feestdagen hadden de meesten van ons zich toch wat anders voorgesteld, maar we zitten met de realiteit van een lockdown tijdens Kerst. En dat kan zorgen voor een heel scala aan gevolgen en innerlijke reacties. En wie een gewond innerlijk kind in zich draagt, wordt extra hard geraakt.
Je zit volop in je proces en bent bewust bezig met het doorbreken van de patronen die jij inzet in je relatie. Je merkt hoe de zwaarte in jou zich steeds verder oplost. Wat je daarentegen ook merkt is dat je partner helemaal niet bezig is met zijn patronen en zijn kindpijn. Hij gedraagt zich nog precies zoals eerst.
Je relatie is verbroken en je besluit staat vast: helemaal geen contact is wat nu het beste is voor jou. Je voelt je met de dag sterker worden nu jullie niet meer appen of praten met elkaar. De dagen, weken, maanden gaan voorbij en langzaam maar zeker verdwijnt je ex uit je systeem. No contact werkt voor jou! En dan, op een dag, voel je opeens de behoefte om met hem in gesprek te gaan, je wil met hem delen hoe goed het inmiddels met je gaat en dat je hoopt dat dit ook voor hem geldt.
Misschien herken je dit: je bent, wellicht al jarenlang, verwikkeld in een dynamiek van aantrekken en afstoten met je partner. Steeds weer denk je dat jullie dichter bij elkaar komen, dat hij dit keer wel open staat voor de ware verbinding met jou. En steeds weer blijkt dan dat dit toch niet zo is.
Als je langere tijd in een destructieve relatie zit, dan kan het voelen alsof het licht nooit meer zal schijnen in je hart. In het begin verdedig je je nog: je gaat in tegen de stroom aan venijnige en laatdunkende opmerkingen, je ziet het als een uitdaging te bewijzen dat je met zijn lastige karakter om kan gaan.
Vaak gaat het zo: je leert iemand kennen en meteen die eerste ontmoeting zijn jullie allebei dolenthousiast. Van het een komt het ander en binnen no time is het dik aan. En dan, na een paar weken of maanden, blijkt dat jullie toch niet dezelfde ideeën hebben over de relatie. Je merkt dat hij minder af wil spreken, hij gedraagt zich afstandelijk en trekt zich terug.
Wie gevoelens van bindingsangst ervaart heeft de neiging te vluchten voor de liefde en aandacht van een ander. Je hecht sterk aan je vrijheid en hebt niet graag dat je partner iets van je verwacht. Vastigheid in een relatie roept een diepe angst in je op en om die niet te hoeven voelen, trek je je terug: je checkt emotioneel uit, duwt weg en stelt harde grenzen. Zo ontwijk de claim die jij vanuit de ander voelt.
In eerste instantie ben je druk bezig met het redden van je partner. Je weet hoe lastig hij het heeft gehad in zijn jeugd en hoe zeer dit nu doorwerkt in zijn leven en zijn relatie. Je hebt hier alle begrip voor, sterker nog: je hebt de oplossing! Je weet gewoon dat jullie hier samen uit kunnen komen als hij maar doet wat je zegt.
Wie gevoelens van verlatingsangst kent, is sterk gericht op de behoeften van de ander en zal zichzelf op de tweede plaats zetten. Je hebt alle aandacht gericht op je relatie, op je gezin, op je partner, want de gedachten verlaten te worden roept in jou een diepe angst op. Om deze angst niet te hoeven voelen, verlaat je jezelf: jouw behoeften en wensen raken ondergesneeuwd en je voelt je hierdoor vaak de speelbal van de ander.
