Eigenlijk weten we het allemaal wel: pleasen werkt niet. Jij krijgt niet wat je wil en je partner krijgt uiteindelijk ook niet wat hij (echt) wil. In plaats van duidelijk te zijn over wat je wil, en een eventueel conflict hierover aan te gaan, doe je wat je denkt dat je partner wil.
Je hebt iemand leren kennen en je bent enthousiast. Het liefs zou je er helemaal voor gaan, maar je weet ook dat je dit al veel vaker zo hebt gevoeld en dat het al die keren op niets is uitgelopen. Hoe weet je of je er deze keer wel op kan vertrouwen?
Een relatie kan soms verwarrend zijn: aan de ene kant is het de bedoeling dat je je grenzen aangeeft en duidelijk maakt wat je verlangt van je partner. Aan de andere kant is het niet de bedoeling dat je aan je partner hangt en op elk moment van de dag liefde, erkenning en waardering opeist. Waar ligt dan de scheidslijn tussen die twee?
Nee, je wordt niet geslagen door je partner en jullie hebben het vaak ook wel leuk samen. Toch weet je diep vanbinnen dat er iets niet klopt… Jullie hebben regelmatig ruzies waarin het er heftig aan toegaat. Je krijgt bijtende opmerkingen naar je toe geslingerd en wordt aangevallen op je meest kwetsbare stukken. Als je hier je onvrede over uitspreekt, krijg je te horen dat je je aanstelt.
Soms lijkt het alsof je hartsverlangens je alleen maar in de problemen brengen. Op de een of andere manier bevind je je steeds in relaties waarin je geeft en geeft, maar niets terug ontvangt. Je voelt een sterke drang om je liefde te delen met je partner, maar die liefde lijkt te verdwijnen in een groot zwart gat. Hoezeer je je ook inleeft, hoe veel inzicht en compassie je ook toont, je krijgt niet de waardering waar je zo naar verlangt. In jou groeien onvrede en wrok…
Misschien ben je met iemand aan het daten en bekruipt je af en toe het gevoel dat hij je helemaal niet zo leuk vindt. Je weet het niet zeker, maar er is iets wat je doet twijfelen. Het is de manier waarop hij niet naar je kijkt en de dingen die hij niet voor je doet.
Aan het begin van jullie relatie was het echt fantastisch… je zag hoe anders hij was dan de andere mannen die er tot nu toe waren in je leven: hij stond echt open voor je en wilde samen vooruit. Hij praatte over zijn gevoelens en hij maakte duidelijk dat hij serieus was over jullie. Je had er zo veel vertrouwen in, je zag aan alles dat hij meende wat hij zei. En dan is daar opeens toch weer de twijfel, voel je juist dat hij er niet is af en toe.
Als je in je jeugd onveilig gehecht bent geraakt, merk je daar nu nog de gevolgen van in je relaties. Een relatie, en dan vooral een liefdesrelatie, brengt voor jou vooral veel stress met zich mee. Je voelt je niet ontspannen in het contact, je voelt je nooit helemaal op je gemak in de relatie en dat zorgt ervoor dat je kan reageren vanuit een gevoel van stress.
Soms kom je iemand tegen bij wie je je meteen veilig en geborgen voelt. Hij is groot en sterk en zelfverzekerd. Je wil wegkruipen in zijn armen en daar nooit meer vandaan komen. Bij hem voel je je heel klein, maar dan wel op een fijne manier. Het liefst zou je alles uit je handen laten vallen en hem volgen waar hij maar gaat, want dit gevoel van gekoesterd zijn wil je nooit meer kwijt. Het voelt alsof jij het kind mag zijn en hij de vader…
Denk jij ook wel eens dat je één specifiek iemand nodig hebt om bepaalde gevoelens te ervaren, of om in een bepaalde staat van zijn te verkeren? Als dat zo is gaan er dit soort dingen door je hoofd: ‘alleen met hem kan ik mijn sprankelende zelf zijn’, ‘alleen als zij erbij is kan ik me rustig voelen’, ‘ik heb hem nodig om bij mijn hart te komen’.
