Je innerlijke kind zoekt haar liefdevolle ouders

Soms kom je iemand tegen bij wie je je meteen veilig en geborgen voelt. Hij is groot en sterk en zelfverzekerd. Je wil wegkruipen in zijn armen en daar nooit meer vandaan komen. Bij hem voel je je heel klein, maar dan wel op een fijne manier. Het liefst zou je alles uit je handen laten vallen en hem volgen waar hij maar gaat, want dit gevoel van gekoesterd zijn wil je nooit meer kwijt. 

Het voelt alsof jij het kind mag zijn en hij de vader…

Als je in je jeugd emotionele onveiligheid hebt ervaren, dan is het als volwassene heel lastig om liefdevol zorg te dragen voor je innerlijke kind. Je hebt de taal van de emoties niet geleerd en dit gebrek aan emotionele zorg heeft ervoor gezorgd dat je bent gaan geloven dat je je emoties beter niet uit of zelfs maar voelt.

Als je in het hier en nu dan getriggerd wordt in een oude pijn, ben je niet in staat om als een liefdevolle ouder aan de zijde van je innerlijke kind te staan. Je besteedt geen aandacht aan de emoties van dit kind, omdat je al sinds je jeugd gewend bent deze emoties te negeren. Je innerlijke kind zal hierdoor naar anderen kijken voor de nodige bescherming, liefde en ondersteuning. Je innerlijke kind zoekt een liefdevolle ouder en vaak wordt dit verlangen geprojecteerd op je partner.

Natuurlijk is het de bedoeling dat je je veilig en geborgen voelt in je liefdesrelatie en mag daarvoor zeker ook af en toe eens lekker wegkruipen bij de ander. Maar een liefdesrelatie is ook symmetrisch, dat wil zeggen: de relatie bestaat tussen het volwassen deel in jou en het volwassen deel in je partner, waarbij jullie allebei zelf zorgdragen voor jullie innerlijke kind.

Zodra een van twee gaan zorgen voor het innerlijke kind van de ander wordt de relatie ongelijkwaardig. Je komt terecht in een ouder-kind dynamiek, met alle kenmerken van dien. In de rol van het kind kan dat zijn: afhankelijkheid, opkijken tegen, maar ook rebellie. In de rol van de ouder kan het gaat om overdreven bescherming, je superieur voelen en autoritair gedrag.

Als de rol van ouder wordt geprojecteerd op je, vraagt dat van je om deze projectie niet aan te nemen, maar liefdevol terug te geven aan je partner. Dat kan lastig zijn, want ook de rol van ouder voldoet – paradoxaal genoeg – vaak aan een kindbehoefte in je: de behoefte om de ander te beschermen en te redden en je zo nuttig te voelen.

Iets wat je als kind waarschijnlijk ook voor een of beide van je ouders hebt willen doen, op praktisch of emotioneel gebied.

Over het algemeen projecteer je de typisch mannelijke en/of typisch vrouwelijke krachten op je partner, waardoor je je partner, al dan niet afwisselend, ziet als de liefdevolle ouder of de niet liefdevolle ouder. Zie je de liefdevolle ouder, dan zul je je afhankelijk opstellen, zie je de niet liefdevolle ouder, dan zet je je af. Beide bewegingen komen voort uit je innerlijke kind.

Hieronder noem ik een aantal archetypische kenmerken van de liefdevolle en niet liefdevolle vader en moeder die je wellicht op je partner projecteert.

De liefdevolle vader biedt je wat je nodig hebt om je in de buitenwereld staande te houden, zoals:

• Moed
• Kracht
• Doorzettingsvermogen
• Focus
• Actiegerichtheid
• Bescherming

De liefdevolle moeder biedt je wat je nodig hebt om innerlijke vervuld te zijn, zoals:

• Verzorging
• Voeding
• Omhulling
• Zachtheid
• Troost
• Begrip

Natuurlijk kan je partner deze eigenschappen inderdaad belichamen en zo zijn of haar liefde met je delen. Maar het is ook mogelijk dat je partner ze helemaal niet zo sterk bezit als je denkt of hoopt. Je creëert dan een bepaald droombeeld van je partner op basis van wat je mist in jezelf.

Omdat je deze eigenschappen onvoldoende hebt ontwikkeld in jezelf, maak je je afhankelijk van je partner voor bijvoorbeeld moed en doorzettingsvermogen. Steeds als er om deze eigenschappen gevraagd wordt in je leven, kijk je naar je partner. Hij of zij moet het voor je oplossen en gebeurt dat ook dan ontwikkel jij je niet verder op dat gebied.

De ongelijkwaardigheid tussen jullie groeit en dat gaat maar een bepaalde tijd goed.

Hoe schever de verhouding hoe sneller er ook gevoelens van ongemak ontstaan. Eerst voelen jullie je nog heel fijn bij de rolverdeling van ouder en kind, nu gaat het schuren. Steeds vaker heb je het gevoel dat je niet serieus genomen wordt, dat je niets te zeggen hebt, dat je partner over je heen walst.

Je ziet nu heel duidelijk de niet liefdevolle ouder.

De niet liefdevolle vader kun je zien als de doorgeschoten mannelijke energie, denk hierbij aan:

• Autoritair
• Agressief
• Afgesloten

Niet-liefdevolle moeder is de doorgeschoten vrouwelijke energie, denk hierbij aan:

• Manipulatief
• Smorend
• Verzwelgend

Ook hier geldt weer dat je partner inderdaad deze energieën kan bezitten, maar ook dat je ze uitvergroot kunt hebben geprojecteerd vanuit je angst afhankelijk te zijn. Het beeld dat je hebt van je partner heeft dan meer weg van een nachtmerrie.

Merk je bij jezelf dat je de archetypische kenmerken van de vader of de moeder projecteert op je partner, dan is dat je uitnodiging om zelf verder in de rol van liefdevolle ouder voor je innerlijke kind te stappen.

Bijvoorbeeld:

• Zie je je partner als vaderfiguur, dan mag je in actie komen en voor jezelf gaan staan. Zo ontwikkel je de kracht om je innerlijke kind veiligheid te bieden.
• Wordt de rol van vader geprojecteerd op je, dan mag je meer zachtheid tonen voor je eigen innerlijke kind. Zo eer je jouw eigen kwetsbaarheid.

Iedereen heeft zijn eigen, unieke combinatie van mannelijke en vrouwelijke eigenschappen en het is de kunst hier dan die balans in te vinden waarmee jij je zowel innerlijk als uiterlijk redt in deze wereld. Hierbij vorm je in eerste instantie zelf de basis, jij bent de persoon op wie je kunt vertrouwen.

Je doet dit enerzijds door bewust aandacht te besteden aan de gevoelens die dit kind heeft. Voel je verdriet, angst, schaamde, schuld of woede, stem je dan af op de lichamelijke sensaties die hierbij horen. Op die manier zeg je tegen je kind: je bent belangrijk voor me en ik ben er voor jou.

Anderzijds doe je dit door in actie te komen en voor jezelf te gaan doen en regelen wat je nodig hebt. Wat dat is, is heel persoonlijk, maar denk bijvoorbeeld aan liefdevolle moeder acties als:

• Lekker en gezond koken voor jezelf
• Met een kop thee en een goed boek op de bank
• Uitrusten als je moe bent
• Uitreiken naar een vriend of vriendin als je je verdrietig voelt

Liefdevolle vader acties zouden kunnen zijn:

• Dat ding doen dat je spannend vindt, maar dat je wel dient
• Opkomen voor jezelf als iemand onaardig doet tegen je
• Het contact verbreken met iemand die misbruik van je maakt
• Jezelf in je werk laten zien en horen

Het verder ontwikkelen van de mannelijke en vrouwelijk kwaliteiten in jezelf betekent niet dat je geen hulp of steun meer mag vragen en ontvangen. Want ook dat hoort bij volwassen zelfzorg: weten wanneer je het juist even niet alleen kan en hier naar handelen.