Voor ik bij jou kwam, stond ik volledig in de overlevingsstand. Al mijn hele leven achteraf, al had ik het niet door. We hebben het laagje voor laagje samen doorvoeld, alle delen die niet echt van mij waren.
Het oververmoeide zenuwstelsel van het sterk zijn en dragen, de wilskracht, de blije ik, zodat ik anderen niet tot last zou zijn. Degene die controle wil houden door alles te plannen en voor te zijn. Alle heb ik aangekeken en laten vallen.
Met jou hulp durfde ik het los te laten. Zelfs tot het voelde alsof er niks meer was en er leegte over bleef, en ook die hebben we er laten zijn. Het was een lastige en verdrietige tijd. Maar ik zou het direct weer doen als ik de keuze had.
Jij hebt me met weinig moeite laten zien dat alles er mag zijn, al mijn gevoelens en behoeften. Voor we dit aangingen heb ik altijd voor anderen geleefd. Ik had mijn (lastige) relatie verbroken om dit voor mezelf te doen.
Nu na dit alles, ben ik langzaam weer aan het leven, echt leven zoals ik dat fijn vind. En ook mijn relatie is zo anders nadat we elkaar weer hebben ontmoet. De hele dynamiek is omgevallen. Maar de grootste winst zit erin dat ik voel en weet dat ik voor mezelf mag kiezen en leven.
Die toestemming had ik nooit gehad, nadat ik, zoals ik 44 jaar later hoorde na mijn geboorte eigenlijk was overleden, en ze me weer gereanimeerd hadden. Ik had vanaf daar maar 1 stand en dat was vechten. Nu hoeft dat niet meer. De rust die ik ervoor terug gekregen heb is onbetaalbaar.
Dank je lieve Fiona, ik zou jou elke keer gekozen hebben om je fijne luisterend oor, en zonder oordeel. Maar ook omdat je zo goed weet wat er gevraagd moet worden om dieper te gaan.
Dit is het grootste cadeau wat ik mezelf ooit heb gegeven, met jouw hulp was het heel veilig. Bedankt daarvoor. ❤️
Karin, 44 jaar
