Als er iets menselijk is, dan is het wel verstrikt raken in de problemen des levens. Je kunt zo vastgedraaid raken dat je denkt dat je er niet meer uitkomt. Het voelt hopeloos, het voelt zwaar en je hebt de moed al bijna opgegeven… Zodra je echter ziet dat je dit aardse leven bent aangegaan om als spiritueel wezen te leren menselijk te zijn, realiseer je je dat geen enkel probleem in dit leven zó machtig is dat het je hogere zelf kan vernietigen.
Je kunt uitstijgen boven elke situatie en elke pijn, hoe allesverwoestend die ook lijken. Dit inzicht maakt het verschil tussen leven vanuit lijden en leven vanuit kracht. Bekijk je codependency en relatieverslaving door deze bril, dan zie je ze voor wat ze zijn: omstandigheden die het leven je biedt als uitnodiging te groeien en je ziel steeds verder tot uitdrukking te brengen.
De buitenwereld vormt daarbij slechts de spiegel van je binnenwereld. Als je erin kijkt zie je hoe je jezelf ziet en hoe je alles om je heen beschouwt. Wat heeft ertoe geleid dat je deze situatie hebt gecreëerd voor jezelf? Wat is de intentie van je ziel hiermee? Je gedachten en je acties hebben je in de richting van bepaalde situaties en relaties gedreven en nu zit je er middenin… maar hoe donker die plek ook lijkt, realiseer je dat alles wat je meemaakt in dit leven een les van liefde is.
Je ziel zoekt heelheid
Je ziel is niet geïnteresseerd in een vlekkeloos lopend leventje, ze is niet op zoek naar perfectie. Het enige wat je ziel wil, is dat jij tot heelheid komt. En dus kom je keer op keer terecht in dezelfde soort pijnlijke situaties en relaties, totdat het kwartje valt. Je blijft deze situaties en mensen aantrekken totdat je inziet welke boodschap er voor jou in besloten ligt.
Trek je steeds weer partners aan die je niet respecteren of zelfs mishandelen? Je projecteert je lage gevoel van eigenwaarde op hen. Denk je bij elke nieuwe relatie dat je – nu eindelijk echt – je tweelingziel hebt gevonden? Je projecteert steeds weer je innerlijke geliefde op je partners.
Hierin word je aangestuurd door een vals zelf, door de schaduwkant van een archetypisch patroon dat actief is in jou en dat de teugels in handen heeft genomen. Totdat je deze schaduwinhoud aan het licht brengt, zul je hem keer op keer tot uitdrukking brengen in je (liefdes)leven. Je vraagt je dan af: hoe kan het toch dat ik steeds hetzelfde soort partner aantrek? Waarom komen er geen goede mensen op mijn pad?
Heeft je schaduw de macht over jou?
Je schaduw bestaat uit alle delen van jou die niet binnen je bewustzijn liggen en die je, al dan niet onbewust, beschouwt als verwerpelijk en slecht. Dit door jou niet erkende en ongeziene deel zet een scala aan negatieve emoties in om toch door jou gezien te worden: jaloezie, woede, zelfmedelijden, hebzucht en vooral ook het met de vinger naar anderen wijzen. Want de schaduw van een ander is stukken makkelijker te zien dan die van jezelf!
Hoe meer je je schaduw ontkent, hoe krachtiger haar effect op je leven wordt. Wat je wegduwt, komt op een gegeven moment onherroepelijk weer naar boven, maar dan grotesk, vervormd en in één keer, zonder dat je hier nog controle over hebt. Woede-uitbarstingen, emotionele dramatiek, ondoordachte wraakacties… Zolang je niet weet wie er de richting bepaalt, heeft je schaduw de macht over jou en creëer je je eigen rampspoed.
Om het tij te keren zul je niet langer weg moeten rennen van je schaduw, maar je omdraaien en haar aankijken. De omstandigheden waarin je verkeert vormen alleen maar een liefdevolle reminder dat je binnenwereld nog niet volledig in lijn is met wie je werkelijk bent (al ervaar je dat misschien heel anders). Alleen door ook bij pijn bewust te blijven en je reactie met liefde en zorg te kiezen, doof je de dwingende behoeften van je schaduw uit. Ze wilde alleen maar gezien en erkend worden en nu zij ook onderdeel mag zijn van jou, kom je toe aan de diepere verlangens van je ziel.
Bezie je schaduw met liefde
Als je je schaduw onder ogen komt, doe dit dan met al je liefde. Dit deel heeft de zware en ondankbare taak op zich gekregen om je te herinneren aan die dingen die je nog niet wil weten van jezelf. Zie je eenmaal welke schat hierin verborgen ligt, dan zul je je hart openen voor de duisternis die in je leeft.
Alleen door de duisternis in jezelf te aanschouwen, kun je die verdragen in de ander en op de momenten dat het er werkelijk toe doet, je licht erop laten schijnen. Wat we in onszelf durven aan te kijken, kunnen we ook in de ander omarmen. Het erkennen van je schaduw vormt hiermee de sleutel tot mededogen. Iedereen werpt zijn schaduw in dit aardse leven. Erkennen dat jij niet hierin anders bent, opent de deur naar de vergeving van jezelf en de ander.
Lees ook de andere delen
Herken jij jezelf in dit verhaal?
Stuur me een e-mail, ik beantwoord je vragen graag.
