Relatieverslaving en ware intimiteit

Intimiteit? Niets liever dan dat! Jammer dat je partner hier heel anders over denkt. Je hebt het al zo vaak geprobeerd, maar het lijkt nooit te lukken om echt tot hem door te dringen. Of je merkt dat je je keer op keer aangetrokken voelt tot mannen die er in wezen niet voor je zijn. Hun loyaliteit ligt elders, bijvoorbeeld bij hun gezin of hun werk, en jij moet het doen met kruimeltjes aandacht.

Of wat dacht je van deze scenario’s: jullie hebben een geweldig seksleven, maar praten niet over jullie gevoelens, jullie praten wel over je gevoelens, maar je partner wil niet als stel naar buiten treden, jullie delen je ideeën en inzichten, maar je partner wil geen seksuele relatie.

Je raakt steeds verzeild in een relatie waarin je je niet 100% geborgen voelt.

Natuurlijk doe je er alles aan om je partner toch de intimiteit met je aan te laten gaan. Je houdt rekening met zijn humeur, je laat je steeds van je allerleukste kant zien en je begrip is eindeloos. Eens zal hij inzien dat je er echt voor hem bent, dat hij er helemaal mag zijn met al zijn nukken en angsten. Jij staat open voor de volledige intimiteit, het wachten is nu alleen tot hij de stap durft te zetten.

Denk je…

Zo op het eerste gezicht lijk jij in deze dynamiek inderdaad degene die intimiteit nastreeft terwijl je partner de boot afhoudt. Maar kijk je onder de oppervlakte dan zul je ontdekken dat er ook in jou een angst voor ware intimiteit leeft.

Wie relatieverslaafd gedrag vertoont handelt vanuit twee fundamentele angsten: de angst om verlaten te worden en de angst om de intimiteit aan te gaan. Verlatingsangst en bindingsangst dus, waarbij bindingsangst een manier is om de verlatingsangst een stapje voor te blijven: als je je niet bindt, kun je immers ook niet echt verlaten worden.

Verlatingsangst bevindt zich bij een relatieverslaafd persoon op het bewuste niveau: je merkt aan jezelf dat je bang bent om in de steek gelaten te worden, dat je bevestiging zoekt en dat je je in allerlei bochten wringt om het je partner naar de zin te maken. De gedachte die hierbij hoort is: ‘ik kan niet zonder je!’. Je verlangt er hevig naar te versmelten, geen wonder dat je zo smacht naar intimiteit.

Maar op onbewust niveau zorgt je bindingsangst ervoor dat je ware intimiteit juist uit de weg gaat.

• Je merkt dat bijvoorbeeld aan de manier waarop je dingen over jezelf deelt: je hebt de neiging om buitensporig veel en intens te delen, waardoor je de ander overspoelt. Je deelt bijvoorbeeld meteen de eerste date al je hele levensverhaal met alle traumatische ervaringen breed uitgemeten. Als je heel veel, heel snel en heel expliciet deelt, zal de ander sneller een terugtrekkende beweging maken. Onbewust is dat precies wat je wilt.
• De intimiteit kun je ook blokkeren door het contact aan te gaan vanuit je gewonde innerlijke kind. Je kijkt dan naar de ander voor het vervullen van je behoeften en wensen. Je wilt dan dat de ander voor je zorgt, er altijd en in volledige afstemming is voor jou. Dit is iets wat een kind van zijn ouders mag verwachten, maar als volwassene ben je zelf verantwoordelijk voor de vervulling van je behoeften en wensen. De ongelijkwaardigheid die het verantwoordelijk stellen van de ander teweegbrengt, verstoort de intimiteit tussen jullie, en je kunt in een ouder-kind of broer-zus relatie vervallen.
• Naast te veel en te snel delen om de versmelting te forceren, kun je uit angst voor veroordeling ook delen van jezelf verborgen houden. Als je je ondergeschikt voelt aan een ander en jezelf van daaruit vergelijkt, zul je voor je gevoel altijd tekort schieten. Uit angst dat de ander je net zo scherp veroordeelt als jijzelf, deel je bepaalde dingen dan vaak helemaal niet. En ook dit brengt schade toe aan de intimiteit.

Zowel je verlatingsangstige als je bindingsangstige behoeften zijn ontstaan vanuit overleving en zelfbescherming. Vanuit je verlatingsangst leg je een claim op de ander. Je instinct is om je vast te klampen en te achtervolgen, je focus is volledig op de ander gericht. Je voelt je verlatingsangst telkens als er sprake is van afscheid. Op die momenten word je geconfronteerd met de leegt in jezelf en omdat je die niet aan durft te gaan, kijk je naar de ander om hem op te vullen.

Doordat je jouw gevoel van leegte bij de ander neerlegt, is die juist geneigd om te vluchten. Weg van de claim, weg van de druk! En zo creëer je met je eis tot nabijheid juist de afstand. Echte nabijheid kan niet ontstaan doordat noch jij noch je partner in contact staat met zichzelf.

Als je handelt vanuit je verlatings- en bindingsangst is het contact geen samenspel van het ware zelf van jou en je partner, het is dan een schaduwdans van jullie strategieën. De echte verbinding ontbreekt en het contact kan leeg en onecht aanvoelen. Je voelt je niet echt samen en je voelt je onvrij.

Ware intimiteit zorgt juist voor een vol en verbonden gevoel. Doordat jij en je partner opereren vanuit jullie ware zelf treden jullie elkaar met open vizier tegemoet. Alles wat hierbij aan de oppervlakte komt, biedt je de kans tot groei en jullie zijn beiden bereid om je hiervoor kwetsbaar op te stellen. Zo bewandelen jullie jullie levenspad: in vrijheid verbonden.